2 | wrzesień 2023 | (7)

1. dzieje się [prasówka]

Czwartkowy wieczór, 14 września, upłynął pod znakiem hucznej celebracji piątych urodzin magazynu Vogue Polska. Fetę zgrabnie połączono z promocją jego wrześniowego numeru, a całość zlokalizowano w warszawskiej Królikarni - siedzibie Muzeum Rzeźby na terenie podmiejskiego Parku Arkadia. Jakże skrupulatny wybór miejsca, chciałoby się rzec! Klasycystyczny charakter goszczącego wydarzenie pałacu, idealnie współgrał z eleganckimi, stonowanymi i pełnymi dobrego smaku stylizacjami zaproszonych gwiazd. A tych nie brakowało! Świat kina reprezentowali Małgorzata Szumowska wraz z Jerzym Skolimowskim, wśród dziennikarzy pojawiły się Katarzyna Kolenda-Zaleska czy Magdalena Mołek, a ze słonecznej Barcelony przyleciała także i Ania Lewandowska. W akompaniamencie orkiestry, przygrywającej w rytmie szalonych lat 20., goście mogli oddawać się zarówno rozmowom i zabawie, jak i podziwiać przygotowaną specjalnie na tę okazję wystawę historycznych okładek Vogue Polska oraz archiwalnych ujęć wideo z powstających do nich zdjęć.

W ujęciu globalnym, Vogue funkcjonuje w charakterze miesięcznika, zrzeszając 23 wydania międzynarodowe. Ponieważ historia gazety sięga wieku XIX, rodzima edycja jest niewątpliwie jedną z najmłodszych. Nie przeszkadza jej to natomiast w ekspansji i próbach dotarcia do czytelnika niekoniecznie skoncentrowanego ściśle wokół mody. Cyklicznie do druku trafiają więc dodatki Vogue Beauty, Sport&Wellness oraz Leaders. Ze szczególną troską traktowane są wydania Vogue Living, poświęcone designowi, projektowaniu i wnętrzarstwu. 

Polską edycją magazynu kierowały dotychczas dwie osobistości, toteż brak radykalnych zmian na stanowiskach kierowniczych dobrze wpływa na spójność proponowanych w nim treści. Choć niewtajemniczonym profil czasopisma może kojarzyć się czysto z modowym, w rzeczywistości, w zbliżonych do siebie proporcjach, balansuje ono między tematyką ubraniową i szerokopojętą kulturą. Ba, czasem można ulec wrażeniu, że tej drugiej jest wszakże i więcej! Pierwszy redaktor naczelny, Filip Niedenthal, pozwolił Vogowi rozkwitnąć. Artykuły były rzetelne, poszczególne wydania zharmonizowane. Pod batutą Iny Lekiewicz Levy, która stery przejęła we wrześniu 2021 roku, nabrał on bardziej artystycznego stylu. Fakt ten materializuje się w prezentowanych na łamach periodyku sesjach; wysublimowanych i nie raz trudniejszych w odbiorze. Ukazywana w ten sposób moda, bliska dziełu sztuki, ma swoich zwolenników, jak i przeciwników. Bez wątpienia jednak, Vogue Polska czytany w całości, jest pismem wysokich lotów. Dostarczając niecodziennych wrażeń i emocji, zasługuje na szczere życzenia urodzinowe!

Na fotografiach poniżej: relacje z wydarzenia ukazane na instagramowym profilu Vogue Polska. Kolejno - Anna Lewandowska, wrześniowa okładka, Anja Rubik.

2. w czym do ludzi [co nosimy]

Jest ponadczasowy, wygodny i bezsprzecznie szykowny. Denim w kolekcjach powraca jak bumerang, zmieniając jedynie swoje oblicze. Daje się wystylizować na mnogie sposoby, od lat współtworząc katany oraz nogawki spodni. Nie przestaje jednocześnie poszukiwać nowych form ekspresji, dlatego dżinsowa tkanina po wielokroć zdobi także nakrycia głowy, jak i bywa motywem przewodnim torebek. Hitem tego roku, dominującym przez całe jego pierwsze półrocze, a pretendującym do przodowania również w nadchodzących kwartałach, jest nic innego, jak denimowa spódnica maxi! Jej magia tkwi w prostocie - bezceremonialnie łączy funkcjonalność, a jednak swoimi proporcjami pozwala na zabawę w wielką modę. Nie dziwota, że rozkochała w sobie zarówno plejadę gwiazd, jak i ulice kolejnych miast.

Zastosowanie bawełny jest wszechstronne, jednak to w dżinsie odnalazła ona wiernego sojusznika. Historycznie rzecz ujmując, służyła XIX-wiecznym górnikom jako ogrodniczki, chroniąc ich podczas wykopaliskowej pracy przed zabrudzeniami i kurzem. Dopiero w 1873 roku, w momencie opatentowania przez Leviego Straussa modelu spodni, który rekordy popularności bije po dziś dzień, wartość denimu poszybowała w górę. Ten, z pomocą filmowych kostiumografów czy ilustracji w czasopismach modowych, w nadchodzących dekadach trwale upowszechnił się w garderobach społeczeństw. 

Forma, w jakiej dżins zachwyca obecnie, przyjmuje postać niemalże muskającej ziemię spódnicy. Choć utrzymana jest w minimalistycznej estetyce, ostatecznie daleko jej do monotonii. Projektanci, tworząc asymetryczne wycięcia i eksperymentując z pigmentem indygo, drobiazgowo zadbali, aby modele nie były jednolite. Denimowa maxi jest przykładem na to, że fascynacja modą lat 2000. wciąż ma się dobrze. Przed dwudziestoma latami kultową spódnicę wybierała bohaterka Przyjaciół, Rachel Green, a w duecie z przylegającymi topami stylizowała ją Christina Aguilera. Dziś to w zestawie z gładkim t-shirtem i przewiązaną na ramionach bluzą sprawdza się ona nadzwyczaj szykownie. Jeżeli stylizacja ta pozostawia jednak niedosyt, połączenie z kowbojkami nada jej brakującego retro sznytu!

Na fotografiach poniżej: pokaz Ganni fw23, blogerka Annabel Rosendhal, blogerka Caro Daur.

3. mały człowiek w wielkim świecie [przyziemnie o sprawach wielkich]

Jest taki miesiąc w roku, który w modowym kalendarzu traktowany bywa ze szczególnym namaszczeniem. Zwiastuje on - odczuwane zmysłami, jak i z poziomu portfela - zmiany: sezonów, nastrojów, elementów garderoby. Wrzesień, określany w branży nowym początkiem, to tym samym okres nad wyraz ważny dla rynku wydawniczego. Czasopisma publikują wówczas najobszerniejsze edytoriale. Nie szczędzą papieru w celu prezentacji nadchodzących trendów, lecz pełne są także stron zagospodarowanych przez reklamodawców. W międzynarodowej nomenklaturze numery te przyjęło się nazywać September Issue, mianem elektryzującym na samo wspomnienie.

W dobie pogłębiającego się znaczenia sfery online, a więc przenoszenia niemałych ilości treści do świata internetu, nasuwa się pytanie o przyszłość prasy drukowanej. Faktem jest, że coraz częściej magazyny rezygnują z wydań papierowych lub redukują liczbę publikacji w ciągu roku. Anna Wintour, redaktorka naczelna amerykańskiego Vogue, przyznaje, że za sukcesem czasopisma musi stać jakość. Obrazy mają zapadać w pamięć i reprezentować jednocześnie, poprzez inteligentne wizualizacje, bliskie czytelnikom wartości. Dlatego tak ważnym jest, aby należytą uwagę poświęcić już samej okładce. Do wrześniowych publikacji redaktorzy chętnie dobierają zatem współczesne It Girls (modelki, aktorki, celebrytki...), które w konsekwencji swoich artystycznych dokonań, są tematem powszechnego zainteresowania. Dla przykładu, w roku 2005, niedługo po zakończeniu kręcenia serialu Sex and the City, na frontowej stronie Vogue US zagościła Sarah Jessica Parker, podczas gdy wydanie brytyjskie z 2014 reprezentowała, będąca wówczas na ustach wszystkich w branży mody, Cara Delevingne. W 2021 lokalne edycje pisma zjednoczyły się pod wspólnym motywem przewodnim, New Beginnings, który na swój sposób zinterpretowały. 

Siła, z jaką September Issue będzie rezonować na odbiorców, tkwi w umiejętnym odczytaniu ich powakacyjnych nastrojów przez redagujących magazyny dziennikarzy. Okładka musi przykuwać spojrzenia i elektryzować, a zawarty na łamach gazety przegląd jesienno-zimowych trendów, winien być obfity oraz szczegółowy. Bogactwo wrześniowych treści trafnie ilustruje dwukilogramowe, liczące 840 stron wydanie amerykańskiej biblii mody z 2007 roku. Tak, to miesiąc, w którym wydawcom szaleństwa szczególnie chodzą po głowie!

Na fotografiach poniżej: kolejno tegoroczne wrześniowe okładki Vogue France i Vogue US.

4. ballady modowej brygady [trendy z pokazów]

Historia rajstop jest równie kolorowa, co oferta współczesnych wariacji na ich temat. Upowszechniła je w latach 60. Twiggy, komponując z mini spódniczką czy charakterystycznymi butami typu Mary Jane, wyposażonymi w paseczek przy kostce. Dzięki Marilyn Monroe, do życia codziennego przeniknęły z kolei kabaretki, uprzednio kojarzące się głównie z widowiskiem rewiowym. Choć na przestrzeni lat rajstopom udało się zachować swój klasyczny fason, projektanci postanowili tym razem zabawić się z paletą zdobiących je barw. Czernie i beże zastąpili odcieniami, mającymi dopełniać monochromatyczne z założenia stylizacje.

Powróćmy jednak na moment do czasów zamierzchłych, kiedy to szlaki rajstopom przetarły...pończochy! Noszone w średniowieczu chlubnie przez mężczyzn, eksponowały łydki, wyraźnie podkreślając ich zarys. Uchodziły za symbol arystokracji, ponieważ wykonywano je ze szlachetnych materiałów, jak jedwab, na który jedynie uprzywilejowana grupa osób mogła sobie pozwolić. Archiwalne zapiski informują, że cieszyły się one popularnością w męskim gronie aż do XIX wieku! W garderobach kobiet pończochy pojawiły się około sto lat temu, kiedy w wyniku toczonych wojen, zrzuciły one noszone dotychczas do kostek spódnice. Odkrywając nogi, w razie potrzeby, chciały je także czymś subtelnie zakryć. W 1940 roku następuje premiera poliamidowego włókna, figurującego potocznie jako nylon. Połyskujący materiał zrewolucjonizował natenczas branżę tekstylną, umożliwiając produkcję rajstop na szeroką skalę. Kobiety pokochały ów wynalazek, a dziś jedynie częściej wybierają te, wykonane z bardziej elastycznej lycry.

Skupiając się na funkcjonalności rajstop, w tym zarówno na możliwościach modelujących, jak i własnościach medycznych, niech percepcji naszej nie umknie ich potencjał wizualny! Domy mody, od Valentino po Chanel, lansują w tym sezonie wachlarz rozmaitych modeli. Oko cieszą warianty z jaskrawą fuksją w roli głównej, ale także wersje romantyczne, przyozdobione w koronkową biel. Wybiegi huczą od alternatywnych propozycji, co natomiast wizje projektantów łączy, to pomysł noszenia ich jako element total looku - stylizacji, gdzie dominuje jeden konkretny odcień.

Na fotografiach poniżej: kolekcja Versace na jesień 2021, Anya Taylor Joy w monochromatycznej stylizacji od polskiej projektantki Magdy Butrym.

5. z polskiego podwórka [co słychać w kulturze]

Zawiadomienie! Scena musicalowa w Polsce istnieje i ma się dobrze! Gwoli przypomnienia, ta specyficzna forma teatralna łączy jednocześnie kilka środków wyrazu. Snuje opowieść za pomocą słów, muzyki, scenografii i tańca, implikując wielowymiarowy odbiór sztuki. Choć jedni szerzą pogłoski o śmierci gatunku, u innych musical wzbudza wciąż szczere zainteresowanie. Produkcji filmowych oraz scenicznych jednak przybywa, a o najnowszych tytułach raportujemy poniżej.

W kwietniu tego roku w warszawskiej Romie premierę miało We Will Rock You w reżyserii Wojciecha Kępczyńskiego. Blisko trzygodzinne widowisko skupia przeboje grupy Queen, fabułę opierając na niespodziewanym dla widza kontekście. Akcja toczy się w futurystycznym świecie, zdominowanym przez jedną korporację, gdzie muzyka stanowi groźny przejaw niewskazanego indywidualizmu. Grono buntowników, pomimo mnożących się opresji, podejmuje tymczasem walkę o wolność. Na Dużej Scenie Teatru Muzycznego Roma występują znakomitości polskiej sceny musicalowej, a wśród nich Janek Traczyk czy Wojciech Paszkowski.

Niech pierwszy podniesie rękę ten, kto nigdy nie marzył o tańcu do kultowego przeboju Singin' In The Rain. Za sprawą Teatru Muzycznego w Poznaniu, scena ta ma szansę stać się jak na wyciągnięcie ręki, ponieważ 16 września oficjalną premierę miała tam adaptacja filmu Deszczowa piosenka. Oryginalna produkcja z 1952 roku stanowi humorystyczną opowieść o show biznesie lat 20. XX wieku. Kinematografia przeżywa wówczas rewolucję, ponieważ po raz pierwszy nieme realizacje zostają zastąpione dźwiękiem. Związane z tym perypetie bohaterów, dotykają szerokopojętej specyfiki procesu twórczego. Reżyser współczesnej wersji Deszczowej piosenki, Tadeusz Kubicz, kontynuuje wątek spełniania oczekiwań branży rozrywkowej wobec widzów. Pierwsze recenzje musicalu podkreślają jego świeżą choreografię, autentyczność kostiumów oraz wyrazistość wykreowanych postaci. W roli Dona zobaczymy Maćka Podgórzaka zamiennie z Tomaszem Więckiem, w roli Kathy wystąpią Oksana Hamerska wraz z Martą Wiejak!

Jeśli komuś nadal mało, 18 listopada na deskach teatru Roma zadebiutuje tik, tik... BUM!, autobiograficzna opowieść o Jonathanie Larsonie. Amerykański kompozytor i dramaturg boryka się z brakiem powodzenia na Broadwayu, gdzie usilnie pragnie wystawić swoją wciąż nieskończoną sztukę. Presja stworzenia wybitnego dzieła przed trzydziestym rokiem życia, powoduje o Jona dodatkową frustrację. Jak potoczą się losy bohatera, dowiemy się niedługo w Warszawie. Na tę chwilę można natomiast odświeżyć sobie fabułę filmu z 2021 roku o tym samym tytule z fenomenalnym Andrew Garfieldem w roli głównej!

Na fotografiach poniżej: promujące musicale afisze.